Një vit pas vdekjes së simbolit të Rilindjes Kombëtare Shqiptare Naum Veqilharxhit (1767-1846), u lind në Shipkovicë të Tetovës, shkrimiari, dijetari dhe teologu i shquar, Rexhep Voka (1847-1917).  Për jetën dhe veprën e këtij atëdhetari të shtrenjte, që përmes librave te tij dha kontribut për hapjen e shkollave shqipe dhe pregatitjen e terenit për konsolidimin e shtetit shqiptar, kanë shkruar nje varg autorësh shqiptarë, ndër të cilët Hasan Kaleshi, Petro Janura, Ali Vishko, Vehap Shita, Havzi Mustafa, Vehbi Bexheti etj. Në bazë te studimeve të tyre shkencore dimë se R.Voka ka kryer studimet në gjuhën turke, për t'iu kthyer bashkëkombasve të vetë shqiptarë, të cilët i këshillonte që të arsimohen, të njohin dhe respektojnë kombin e vet dhe veteven. 

Më 1868 regjistrohet në Fakultetin Islam të Stambollit, ku punoi edhe si profesor pas kryerjes së studimeve. Me 1895 kthehet në Tetovë, për t'iu përkushtuar çështjes kombëtare shqiptare. Me 1903 emërohet myfti i vilajetit te Manastirit dhe ndërlidhet aktivisht me lëvizjen kulturore dhe politike të Rilindjes Kombëtare Shqiptare. Pas dy vjetësh, merr pjesë në Kongresin Panshqiptar te Bukureshtit, ndërsa në vitin 1908 merr pjesë në Kongresin e Manastirit. Që nga viti 1906 e deri me 1911 boton në Stamboll “Elifbanë Shqipe”, përkatësisht Abetaren Shqipe, veprën "Mendime" dhe disa libra të tjera.

Meqë ekziston një boshllëk informativ sa i përket jetës dhe veprës së Rexhep Vokës pas shpërnguljes së tij në Turqi, në shtypin shqipëar të Bukureshtit kemi prezantuar disa nga kujtimet e bashkëfshatarëve të tij.
 "Njeriu gjashtë profesione duhet të ketë për të jetuar e jo vetëm një". Janë këto fjalët e Shukri Myrtezanit nga vendlindja e autorit të Abetares Shqipe, për të cilin thoshte: "Kur ka hyrë Serbia në trevat shqiptare, më 1913,  Rexhep Voka, meqë pat vepruar intenzivisht për arsimimin e shqiptarëve ne gjuhën amtare, iku në Bukuresht ku qe strehuar një muaj te Myrtë Hadra.

Nga ana e disa bashkëfshatarëve të tjerë të Shipkovicës, kuptojmë se Myrtë Hadra ka qenë njeri i mençur, ka kryer dyzet vjet gurbet në Rumnani dhe se e ka përkahur. Rexhep Vokën në Bukuresht edhe materalisht, meqë ka jetuar mirë dhe ka fituar nga nje lirë në ditë. La Shukri shtonte se Rexhep Voka ka qenë i ndjekur edhe këtu, edhe atje,  ngase "ka kërkuar katër kalamet" respektivisht Shqiperinë etnike me katër vilajetet e saj. Në Stamboll, R. Voka ka çuar jetë të vështirë, ka banuar në bodrum dhe ka sigurar ekzistencën, duke shitur libra e lule në një treg të atjeshëm. Nga ana e ish-drejtorit të Shkollës Fillore "Rexhep Voka" të Shipkovicës, Mehaz Abdylit, kuptojmë se Mulla-Jaha ka qenë së pari nxëhës, pastaj administrator i R. Vokës në Manastir, si dhe themelues i seminarit teologjik shqiptär në Shkup. 

Kur është shpërngulur R. Voka përfundimisht nga vilajeti i Shkupit, flitet se i paska thënë asokohe nxënesit të tij, Mulla Jahës, edhe këtë: "Or Mulla Jaha, unë do iki nga që Turqia po prishiet në njërën anë kurse Serbia do t’u vërsulet trojeve shqiptare në anën tjetër." Sipas rëfimeve të Mehmet Ismailit nga Shipkovica, R. Voka ka qenë i financuar.nga kasa e shoqërive shqiptare të Bukureshtit, kurse Shaip Xhemajli theksonte se R. Voka e ka braktisur Shipkovicën duke qarë si pasojë e pushtimit serb në trojet shqiptare të Kosovës dhe Maqedonisë. "R. Voka, sipas xha Shaipit, tërë jetën ka punuar për shqiptarët". Edhe ky shtonte se edhe Serbia edhe Turqia e kanë ndjekur, dhe se shiste libra e lule në treg të Stambollit. 

Sipas rrëfimieve te mixhës Numan, babai të Zyhdiut nga i njëjti fshat, e që i përkasin vitit 1985, R. Voka meriton të hyjë në historinë tonë ngase nuk është bërë instrument i qeverive që kanë vepruar kundër realizimit të aspiratave etnike e kombëtare të popullit shqiptar. Rexhep Vokën e kanë gjetur të vdekur në Stamboll përmbi turmën e domateve që ishte duke i shitur (“ka vdek mbaj torr të patlixhanave"). Ku e ka varrin Rexhep Voka?  Ende nuk dihet, por ajo që dihet është se R. Voka është një nga figurat e shquara të Rilindjes sonë Kombëtare.